ಭೂಮಿಗೀತ

 ಭೂಮಿಗೀತ

ನನ್ನ ನಾನೇ ತಬ್ಬಿ
ನೆನಪ ಹಾಸಿ ಹೊದ್ದು
ಇರುಳ ಕುರುಳ ಸರಿಸಿ
ಕನಸ ಕಣ್ಣ ತೆರೆದೆ

ನಿಶೆಯ ಕರಿಯ ನಶೆ
ಜಗವ ಜಡವ ಆಗಿಸಿದೆ
ಜೀವರಾಶಿ ನಿದ್ರೆ ನಿಚ್ಚಳ
ತಿರೆಯ ಹರೆಯ ಎಚ್ಚರ

ಭುವಿಯ ವಿರಹ ಗಾನ
ಇರುಳಿನಲಿ ಇಮ್ಮಡಿ
ಹಗಲ ಚಂದ್ರ ಕಾಣನು
ಇರುಳ ಚಂದ್ರ ಇರಿವನು

ಹಗಲ ಮರೆಯ ಇನಿಯ
ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಲಿ ಇಣುಕುವ
ಮರೆಯದಂತೆ ವಿರಹ ಗಾನ
ಇರುಳ ತುಂಬ ಹಾಡುವ

ಹಗಲ ಬೆಳಕು  ಹರಿವ ಮುನ್ನ
ಇನಿಯ ದೂರಸರಿವ ಮುನ್ನ
ನೋಟದಂಚಿನ ನೋವ
ಮುತ್ತು ಚಿಮ್ಮಿ ಸಿಡಿದಿದೆ

ಹೂವು ಬಳ್ಳಿ ಎಲೆ
ಹಸಿರ ಮೇಲೆ ಸುರಿದಿದೆ
ತುಳಿಯದಿರಿ ಇಬ್ಬನಿ
ಅದುವೆ ವಿರಹ ಕಂಬನಿ.